page 136, entry [58]Open original source
باب تميلة ونميلة أما (تميلة) بالتاء المعجمة باثنتين من فوقٍ وهي مضمومة؛ فهو: أبو تميلة يحيى بن واضح الأنصاري مولاهم المروزي، عن فليح بن سليمان، وحسين بن واقد، روى البخاري عن محمد -غير منسوبٍ- يقال إنه: محمد بن سلام، عنه، وروى مسلم عن سعيد بن محمد الجرمي عنه. التميلة في كلام العرب: عناق الأرض. و (نميلة) بالنون المضمومة -أيضاً-، هو: محمد بن مسكين بن نميلة، شيخٌ للبخاري ومسلم، رويا عنه، عن يحيى بن حسان، وبشر بن بكر.