page 979, entry [2591]Open original source
٢٥٦٠ - عبيد اللّه بن محمد الهاشمى الحسينى الفرغانى (¬٧) الشريف المعروف بالعبرى بكسر المهملة وسكون الموحدة كان عارفا بالاصلين وشرح مصنفات القاضى ناصر الدين البيضاوى المنهاج والمطالع والغاية فى الفقه والمصباح وسكن سلطانية ثم تبريز وولى قضاءها ذكره الاسنوى فى طبقات الشافعية ويقال انه كان يقرئ المذهبين وكان اولا حنفيا (¬١) وذكره الذهبى فى المشتبه فى العبرى فقال عالم كبير فى وقتنا وتصانيفه سائرة مات فى شهر رجب سنة ٧٤٣ (¬٢) قلت رأيت بخط بعض فضلاء العجم انه مات فى غرة ذى الحجة منها وهو اثبت ووصفه فقال هو الشريف المرتضى قاضى القضاة كان مطاعا عند السلاطين مشهورا فى الآفاق مشارا اليه فى جميع الفنون ملاذا للضعفاء كثير التواضع والانصاف ومال فى اواخر عمره الى الاشتغال فى العلوم الدينية وشرح كتاب المصابيح فى المسجد الجامع بحضرة الخاص والعام بعبارات عذبة فصيحة قريبة من الافهام وكانت وفاته بتبريز وفيها كان الغلاء المفرط بخراسان والعراق وفارس واذربيجان وديار بكر حتى جاوز الوصف واكل الرجل ابوه والابن اباه وبيعت لحوم الآدميين فى الاسواق جهرا ودام ستة اشهر وكان اخف البلاد فى ذلك اهل تبريز *