" لَلَّهُ أَفْرَحُ بِتَوْبَةِ عَبْدِهِ مِنِ رَجُلٍ ضَلَّتْ لَهُ رَاحِلَتُهُ بَدَوِّيَّةٍ مُهْلِكَةٍ عَلَيْهَا طَعَامُهُ وَشَرَابُهُ ، فَطَلَبَهَا حَتَّى إِذَا بَلَغَ الْجَهْدَ ، قَالَ : أَرْجِعُ مَوْضِعَ رَحْلِي فَأَمُوتُ فِيهِ ، فَرَجَعَ فَقَامَ ، فَإِذَا رَاحِلَتُهُ عِنْدَ رَأْسِهِ عَلَيْهَا طَعَامُهُ وَشَرَابُهُ "