فَدَعَا بِطَعَامٍ فَأَكَلْنَا , ثُمَّ أُتِينَا بِقَدَحٍ مِنْ نَبِيذٍ فَشَرِبَ وَشَرِبْنَا حَتَّى انْتَهَى إِلَى ابْنٍ لَهُ , فَأَبَى أَنْ يَشْرَبَ , فَأَخَذَ مَعْقِلٌ عَصًا كَانَتْ عِنْدَهُ , فَضَرَبَ بِهَا رَأْسَهُ ، فَشَجَّهُ ، ثُمَّ قَالَ لَهُ : أَتَفْعَلُ كَذَا وَكَذَا ، وَذَكَرَ مِنْ مَسَاوِئِهِ وَيَأْبَى أَنْ يَشْرَبَ مِنْ شَرَابٍ شَرِبَهُ أَبُوهُ وَعُمُومَتُهُ لأَنَّهُ نَبِيذُ جَرٍّ "