أَسْمَاءَ بِنْتَ عُثْمَانَ تُوُفِّيَ زَوْجُهَا , فَرَمِدَتْ عَيْنُهَا , فَبَعَثَتْ إلَى عَائِشَةَ تَسْأَلُهَا " فَنَهَتْهَا أَنْ تَكْتَحِلَ بِالْإِثْمِدِ , فَبَعَثَتْ إِلَيْهَا : أَنِّي قَدْ كُنْتُ عَوَّدْتُهُ عَيْنِي ، وَإِنِّي قَدْ خَشِيتُ عَلَيْهَا ! ؟ ، فَبَعَثَتْ إِلَيْهَا : لَا تَكْتَحِلي بِالإثْمِدِ ، وَإِنِ انْفَضَحَتْ عَيْنُكِ "